Nieuws Inhoud

Gebonden door zijn kunst

Welke impact heeft opgroeien in Zuid-Afrika op jou als artiest?Ik denk niet dat dat veel invloed op mij had, aangezien ik nog erg jong was toen ik in Zuid-Afrika woonde. Kunst was toen nog maar een hobby; Ik tekende af en toe als ik me verveelde, maar omdat ik op school zat, was ik meer bezig met het zo snel mogelijk doorkomen van [school]. Ik had nooit gedacht dat ik een professionele artiest zou worden. Ik denk als ik nu terugdenk; Ik vind wel inspiratie in Afrikaanse ambachten (draad/houten sculpturen).

Hoe ben je begonnen met schilderen??Na het tatoeëren ben ik begonnen met schilderen. Toen ik mijn stijl eenmaal had gevonden, wilde ik verfeffecten (spatten, texturen, druppels, enz.) nauwkeurig kunnen weergeven. Ik moest dus leren schilderen om te kunnen begrijpen hoe de texturen en bewegingen worden gevormd.Hoe is uw werk door de jaren heen geëvolueerd??Mijn stijl en smaak veranderen voortdurend. Ik hou ervan om vloeiend te zijn en constant nieuwe dingen te leren. Door te tatoeëren heb ik meer geleerd over schilderen en door te schilderen heb ik meer geleerd over kunst. De twee gaan hand in hand met elkaar, wanneer een van hen verbetert, doet de ander dat ook. Als ik een nieuwe schildertechniek leer, probeer ik die automatisch na te bootsen in mijn tatoeages en vice versa. Ik heb ook schilderen met verschillende media onderzocht om een ​​breder [begrip] te krijgen van wat ik het liefste doe. Ik begon met waterverf, stapte toen over op acryl en nu leer ik olieverf. Elk medium heeft door de jaren heen geholpen mijn werk te ontwikkelen en vorm te geven.

Welke invloed heeft verhuizen naar Amsterdam op je werk gehad??Ik denk dat de cultuurschok voor mij een goede zaak was. Zuid-Afrika is erg conservatief en Amsterdam is veel liberaler en vrijer. Het hielp mijn geest te openen en het leven met een ander perspectief te bekijken. Vroeger was ik erg gesloten en volgde ik alleen wat de maatschappij als “normaal” beschouwde. Het duurde niet lang voordat ik meer open-minded werd en leerde waardering te hebben voor alles in het leven. Door de jaren heen werd mijn werk abstracter omdat ik me begon af te dwalen van dingen die te commercieel waren.Hoe speelt multimedia een rol in uw kunst?Het helpt dingen fris en interessant te houden. Met mijn shibari-serie geeft het de afbeeldingen een toegevoegd 3D-element, [waardoor het] een indrukwekkender beeld krijgt. Met mijn ophangstukken, die schilderijen zijn van bondage-ophangingen, kunnen de schilderijen aan touwen hangen, iets dat voor zover ik weet nog nooit eerder is gedaan, waardoor de kunst een extra voorsprong krijgt. Ik wil kunstwerken maken die de schoonheid en elegantie laten zien van iets dat heel verkeerd wordt begrepen.

Wat inspireerde je voor het eerst over shibari?Mijn vrouw en ik houden van BDSM. Het is iets dat altijd deel uitmaakte van ons persoonlijke leven. Van jongs af aan vond ik Japanse bondage touw intrigerend en mooi. Het is iets waarvan ik denk dat je erbij betrokken moet zijn om het volledig te begrijpen. De maatschappij beschouwt het natuurlijk als ziek of pervers omdat de gemiddelde persoon het niet begrijpt. Ik denk dat dat het ook inspirerender maakt omdat het taboe voelt, je houdt ervan of haat het. Het is normaal dat ik dingen wil schilderen die ik leuk vind, en de fetisjscène is iets dat deel uitmaakt van mijn leven en daarom iets dat me altijd zal inspireren. Het is interessant voor mij om te zien dat voor elke onwetende idioot die zich beledigd voelt door een schilderij, er een gelijkgestemde is die mijn werk begrijpt en het waardeert.Welke beeldend kunstenaars zijn enkele van je grootste inspiratiebronnen?Ik zou Jeff Gogue, Chris Guest, Casey Baugh en Agnes Cecile moeten zeggen.Gebruik je wel eens levende modellen voor je werk??Dat doe ik soms, als ik de juiste pose die ik zoek niet kan vinden. Als ik een model gebruik, maak ik er een foto van en werk ik vanuit referentie.

Wat is het proces voor het maken van een van je schilderijen??Het begint allemaal met het vinden van de juiste pose. Ik ben beperkt tot de hoek waarin het lichaam moet staan, omdat ik de touwen natuurlijk niet in en uit perspectief kan krijgen, ze kunnen alleen plat op het canvas liggen. Dus de pose moet bijna altijd volledig op het hoofd of zijprofiel zijn, wat over het algemeen de slechtste hoek is om te gebruiken voor een schilderij. Als ik eenmaal de juiste pose heb gevonden, is de rest vrij eenvoudig. Het schilderen is het leuke gedeelte. Als het klaar is, knip ik gaten in het canvas waar de touwen door moeten worden geregen en rijg en knoop ik ze voorzichtig op hun plaats. De ophangstukken zijn een beetje lastig, ik moet extra verstevigingen aan de achterkant van het canvas bouwen, zodat het sterk genoeg is om aan de juiste ophangpunten op het schilderij te worden vastgehouden en de pose niet af te schrikken.Wat zijn je doelen als schilder die je de komende vijf jaar hoopt te bereiken??Ik zou graag de balans vinden tussen schilderen en tatoeëren, dat ik de helft van de week kan schilderen en de rest kan tatoeëren. Op dit moment kan ik maar 2-3 keer per maand schilderen als ik geluk heb. Ik heb net mijn eigen studio en kunstgalerij geopend, dus ik heb eindelijk een plek om mijn werken goed te exposeren. In de toekomst zou ik graag solo-exposities doen in andere kunstgalerijen over de hele wereld. Ik wilde een boek over mijn kunst en tatoeages publiceren. Ik wil graag workshops geven en samenwerken met andere artiesten.