Cultuur

Stefan James praat over muziek en tatoeages met INKED

De opkomende 20-jarige inwoner van Maryland, Stefan James, is net getekend bij Republic Records. Stefan James probeert zich te onderscheiden van zijn R&B tijdgenoten. Het nieuwste familielid van Republic Records voegt zich bij iconische artiesten die al op hun selectie staan, zoals The Weeknd, Ariana Grande, Drake, Aminé en Black Sabbath.

Stefan James, Inked Magazine, Inked Interview

Fotografie door Brian Ziff

Hoe speelde muziek een rol in je jeugdjaren??

Muziek was overal. Het is de enige manier waarop ik ooit wist hoe ik echt moest communiceren.

Wat kunnen fans de komende tijd van je verwachten op het gebied van nieuwe muziek?

Ik schrijf gewoon over mijn leven en ben eerlijk. Op dit moment lijdt de industrie aan passieloze middelmatigheid. Niemand schrijft voor zichzelf, iedereen geeft alleen om materieel succes en het vervuilen van de muziekindustrie met verzinsels. Ik ben een singer-songwriter in hart en nieren. Ik schrijf gewoon over mijn leven, geen filters.

Fotografie door Brian Ziff

Fotografie door Brian Ziff

Waar langs de lijn heb je besloten om muziek als carrière na te streven??

Muziek is voor mij nooit een beroepskeuze geweest. Ik ben niet opgegroeid met het overwegen van ‘carrièrekeuzes’. Muziek maken was instinctief. Het was het enige dat me hielp omgaan. Het is mijn verslaving en tegelijkertijd mijn therapie.

Fotografie door Brian Ziff

Fotografie door Brian Ziff

Laten we het hebben over tatoeages. Wat was je eerste tatoeage en hoe heb je ervoor gezorgd dat je verzamelaar bent geworden??

Ik begon getatoeëerd te worden toen ik jong was en ben nooit gestopt. Ik ben 20 en heb deze tatoeages al jaren. Ik heb het gevoel dat de meeste van deze [tatoeages] herinneringen zijn, en ik krijg elke keer een nieuwe als ik wil dat iemand of een idee in de buurt blijft.

Fotografie door Brian Ziff

Fotografie door Brian Ziff

Wat is je favoriete tatoeage?

Er zijn een heleboel. Sommige tatoeages op mijn mouwen herinneren aan mijn broer. Die in mijn nek zijn enkele van mijn favorieten; het zijn herinneringen aan mijn constante strijd om beter te worden. Ik heb een “dia de los muertos”-tatoeage – het is een constante herinnering dat ik niet moet treuren over de mensen die ik op deze aarde heb verloren, maar hun nagedachtenis moet vieren.